(Zelal)

Otelin ışıltılı kapısından içeri girdiğimde davul zurnanın sesi bir anda daha da belirginleşti. Salonun girişine doğru ilerlerken attığım her adımda kalbim biraz daha hızlı çarpıyordu. Korkmuyordum desem yalan olurdu; çok korkuyordum. Bu kadar insanın arasına tek başıma girmek, üzerimdeki elbiseyle bütün dikkatleri üzerime çekmek ve biraz sonra karşılaşacağım insanları düşünmek nefesimi daraltıyordu.

Yine de yürüdüm.