Azad konağın kapısından çıkıp gittiğinde sofranın üzerine ağır bir sessizlik çöktü. Rojin Ana, oğlunun ardından birkaç saniye daha baktı. Azad’ın söyledikleri zihninde dönüp duruyordu. Özellikle Zelal’den söz ederken sesine yerleşen o kuşku, Rojin Ana’nın içindeki öfkeyi daha da büyütmüştü.

Sandalyesini geriye itip usul usul ayağa kalktı. Yüzündeki sert ifade değişmeden eteğini düzeltti ve sofradan ayrıldı. Adımları sakin olsa da nereye gittiği belliydi.

Avluya çıktığında t