(Azad)

Akşam yemeği vakti geldiğinde başım ağrıdan çatlayacak gibiydi. Gün boyu aşiretin işleriyle uğraşmış, bir türlü zihnimi meşgul eden düşüncelerden sıyrılamamıştım. Babamın akşam yemeklerinde hepimizi aynı sofrada toplamak gibi bir alışkanlığı vardı. Ne kadar yorgun olursam olayım, bu geleneği bozamazdım.

Yalan yok, bugün o sofraya hiç oturmak istemiyordum. Lavin’in yanına geçip yüzüne nasıl bakacaktım? Sevdiğim kadın, beni Zelal’in yanında… Bu düşünceyi tamamlamak bil