Ali'nin başucundaki sandalyeye oturduğumda saate bakmayı bıraktım. Hastanelerde zamanın anlamını çok çabuk yitirdiğini fark edeli epey olmuştu. Dakikalar uzayıp gider, koridorlardan gelen ayak sesleri birbirine karışır, duvardaki saatin akrep ve yelkovanı ilerlese bile insan aynı anın içinde sıkışıp kalırdı.

Serum şişesinden düzenli aralıklarla düşen damlalar, odanın en belirgin sesi hâline gelmişti. Monitörün ritmik uyarıları ise Ali'nin ateşinin kontrol altına alındığını h