Başımı göğsüne bıraktığım andan sonra bedenimin direnci yavaş yavaş çözülmeye başladı. Şakaklarımın içini oyan ağrı bütün şiddetiyle yerinde duruyordu ama kalbinin düzenli atışları, zihnimin içindeki dağınık sesleri bastıracak kadar güçlüydü. Parmaklarının saçlarımın arasında ağır ağır dolaşması, çocukluğumdan beri unuttuğumu sandığım bir güven duygusunu usulca uyandırmıştı. Ne zaman gözlerim kapandı, ne zaman uykuyla uyanıklık arasındaki o belirsiz çizginin ötesine geçtim, b