Bilge, yaşadıklarından sonra ilk kez kendi korkusunun üzerine yürüyüp kanala gelmişti. Nazlı da belki kendi korkusunun üzerine yürümek zorundaydı. İkisinin yaşadığı şey aynı değildi elbette ama Bilge’yi orada görmek, korkunun her zaman geri çekilmek anlamına gelmediğini hatırlatmıştı.

Yanına vardığında Bilge’nin yüzündeki gülümseme biraz büyüdü. “Böyle bakma,” dedi, “sanki mezardan dönmüşüm gibi hissediyorum.” Nazlı istemeden güldü ve bir an tereddüt ettikten sonra ona sarıl