Efnan' dan

Hayat kimine vuslat, kimine acı sunarmış... Benim payıma ne düştü, bilmiyorum artık. Her seferinde beni alıp Dicle Nehri'nin kenarına bırakıyor hayat; bir adım daha atsam, içine düşeceğim sanki. Acı mı, sevinç mi, umut mu, çaresizlik mi... Ne varsa içimde, hepsi o kara suya karışıyor. Hayat, her duygumu bir kara delik gibi içine çekiyor. Sustukça içim çürüyor, konuştukça herkes daha çok susuyor.

Zeynep Hanım beni konaktan kovalı iki hafta oldu. Hâlâ kulaklarımda