Kurşun Demir'in omzunu sıyırıp duvara saplanmıştı. Demir acıyla inleyerek geriledi ama korumaları hemen Hakan'ın üzerine atlayıp onu yere serdi. Silah elinden uçtu. Demir omzunu tutarak bana doğru yürüdü. Yarasından sızan kan beyaz gömleğini kırmızıya boyuyordu. "İyi misin?" diye sordu, sesi ilk kez bu kadar endişeli geliyordu. "Kanıyorsun!" diye bağırdım, gözyaşlarım sel olurken. "Önemli değil. Artık bitti," dedi Demir ve beni kollarının arasına aldı. Yerde acı içinde kıvran