Söylediğim kelimeler birer kurşun gibi havada asılı kaldı. Adar, kapının koluna yapışmış eliyle öylece donup kalmıştı. Önce yavaşça, sanki boynu kırılacakmış gibi ağır bir hareketle bana döndü. Yüzündeki o az önceki öfkeli, kendinden emin ifade yerini derin bir boşluğa, tarif edilemez bir dehşete bırakmıştı."Ne dedin sen?" diye fısıldadı Adar. Sesi o kadar kısık çıkmıştı ki, az önce avluyu inleten adam o değilmiş sanki ruhu çekilmişti. "Yezda, sen ne dediğinin farkında mısın?