Derya karar verir: “Önce Tamer.” Cümle havaya asılı kalırken sirenin yalancı çığlığı uzaklaştı, yerini denizin üstünde dönen pervanenin ince vınlamasına bıraktı. Tuz, mazot ve kurumuş kan karışımı kokusu genzini çizdi; gece, sisli bir tül gibi omuzlarına çökerken Aras’ın gri bakışı bir anlığına onun yüzüne sabitlendi. “Karar not edildi,” dedi alçak bir tonla; sesi metal bir sürgünün yerine oturması kadar kesin. Demir, kelepçeli bileklerini gerip sırıttı, ama dudağındaki çizgi