Elimdeki toz beziyle masanın üstünü kaçıncı kez sildiğimi bilmiyorum. Dün yaşadığım şeyler üzerine düşünmekten neredeyse kafayı sıyırmak üzereydim. Harun'un elimi tutup bir daha bırakma demesi ve benim ağzımdan dökülenler. Pişman mıyım? diye soruyorum kendime ama en ufak bir pişmanlık kırıntısına da rastlayamıyorum. Ceyda'ya sonunda, başından beri yaşadıklarımı anlattığımda beni tanıyamadığını söyledi. Ona göre ben; Harun'un içinde bulunduğu duruma vicdan yapıp, üzülüyor ve