ROZERİN

Çarşıdan sonraki dört gün boyunca duvara kimse vurmadı.

Sabahları tepsiyi götürüyordum. Kapı kapalıydı. Çalıyordum. İçeriden gir diyen bir ses gelmiyordu. Tepsiyi eşiğin önüne bırakıyordum. Bir saat sonra gelip alıyordum. Tepsi boş dönüyordu. Ama bal kasesinin yanındaki ikinci kaşık hiç kullanılmamış olarak duruyordu.