DEVRAN

Babamın öfkeli bağırmasını yukarıdan duydum. Bu konakta taş duvarlar her sesi taşırdı. Ama babamın sesini taşımak için duvara bile gerek yoktu. Bir bardak kırıldı. Sonra annemin keskin sesi yükseldi. Sonra kapılar çarptı.

Ne olduğunu öğrenmek için fazla beklemedim. On dakika sonra Sevda kapımı çalıp içeri girdi. Bu kez elinde tepsi yoktu. Yüzü ise bir bayram sabahı gibi aydınlıktı.