28. Bölüm Limanın dondurucu rüzgarı, beton zeminin üzerinde birbirimize kenetlendiğimiz o anın ateşini söndürmeye yetmedi. Can kollarımdaydı, Furkan ise o devasa, koruyucu gövdesiyle ikimizi birden dünyadan soyutlamıştı. Yerde omzunu tutarak kıvranan Alper’in acı dolu inlemeleri, Furkan’ın umrunda bile değildi. Furkan yavaşça ayağa kalktı, beni ve Can’ı yerden kaldırırken gözleri yerde yatan o haine kaydı. "Onu polise teslim etmeyin," dedi Furkan, sağ koluna doğru buz gibi bi