Agatha, eski defterlerinden birini buldu. Bu defteri yıllar önce terk ettiği bir vakadan sonra yaktığını hatırlıyordu. Ama şimdi sapasağlam, kitaplığın en üst rafında duruyordu. Defterin ilk sayfasında sadece tek bir şey yazıyordu: “İkinci yankı, ilk sessizlikten doğar. Ve ikinci yankı konuşmaz. Sadece içeriden değiştirir.” O anda Agatha anladı: kalbin ilk yankısı fizikseldi. Çatlaklardı, aynalardı, rüyalardı. Ama ikinci yankı... içeriden çalışıyordu. Sözlere gerek duymuyor