Zaman dedikleri, bekleyene süne süne uzayan, sonundan endişe edene de aniden geçiveren garip bir kavram. Böyle düşündüğünde de insana göre akıp gidiyor zaman. Halbuki mizanda akıp giden ne ise herkese aynı. Başka türlüsünü açıklamaya ne akıl eriyor ne de izan.

Bu sebepledir ki Gül kızın dördüncü doğum gününü kutlamak için İstanbul’a doğru yola çıkan Murat Uzun ve Ayşe’si ve de arka koltukta dilli düdük gibi öten kızçesi bu akıl oyununa en büyük örneklerden biriydi. Onlar da