"İnsan umut etme yeteneğini yitirseydi çıldırırdı sanırım. Gider ilk karşılaştığı insanı boğardı, ilk uçurumdan atardı kendini. Yüreğinde zerre kadar sevgi olmazdı. Kuşkusuz umut dediğimiz bu yaşama mucizesi bizden olağanüstü bir özgür akıl ve yaşama tutkusu ister. Varoluş bilinci ister. Yoksa bunca çaresizlik içinde o da simsiyah bir taş olup en derinlerimize gömülürdü."

Kendi ayaklarıyla bu tutsaklığa geldiği aklına düşünce gerçeklikten uzak, kendiyle alay eden bir tebessü