"Ay Feride sonunda seninle dünür de olduk ya, ne kadar şükretsem az." Zehra teyzenin sofraya oturduğundan beri milyonuncu kez söylediği söz üzerine babam az kalsın boğulmak üzereydi. Her seferinde uyarmak için yalandan öksürmeye çalışırsa olacağı buydu tabii. Bu kez içtiği suyu boğazına kaçırdı adam. "Cemil, sen de haberi yeni almış gibi hallere girme adam. Kabullen artık, atı alan Üsküdar'ı geçmiş. Ya durup arkalarından el sallayacaksın ya da atın yularını sen tutacaksın. Ba