Defne gözlerini devirdi. “Ne? Yalan mı söyledim?” Atlas birkaç adım yaklaştı. Duru onu ilk kez bu kadar gergin görüyordu. “Buradan git.” “Gerçekleri duymasını istemiyorsun sadece.” “Defne.” Bu tek kelime bile uyarı gibiydi. Defne birkaç saniye Atlas’a baktı. Sonra acı bir gülümsemeyle başını salladı. “Tamam. Ama birkaç hafta sonra aynı yerde sen oturacaksın.” Bunu Duru’ya söylemişti. Sonra dönüp uzaklaştı. Tribünlerde sessizlik kaldı. Uzaktan gelen müzik sesi bile artık boğuk