Evin içindeki sessizlik sadece birbirlerine karışan nefeslerle bölünüyordu. Atlas ve Duru sanki bütün dünyayı kapının dışında bırakmış gibiydi. Her öpüşmede birbirlerine biraz daha yaklaşırken aralarındaki çekim daha da yoğunlaşıyordu. Atlas’ın elleri Duru’nun belinde dolaşırken Duru gözlerini kapatıp başını onun omzuna yasladı. Tenine değen her nefes içini yeniden titretiyordu. “Şu an seni bırakmam mümkün değil,” diye fısıldadı Atlas. Duru hafifçe gülümsedi. “Zaten bırakmanı