Roman yavaşça ayağa kalktı. Silah hala elindeydi, namlusundan ince bir duman tütüyordu. Göğsü hızla inip kalkıyor, siyah gözleri bana, sanki bir efsaneye, bir tanrıçaya bakıyormuş gibi hayranlık ve tapınmayla parlıyordu.

Eleanor tekerlekli sandalyesinde küçülmüş, o yenilmez matriark maskesi tamamen paramparça olmuştu. Titreyen elleriyle bastonuna tutunmaya çalışıyordu.

"Sen... sen ne yaptığının farkında değilsin," diye tısladı Eleanor, sesi artık bir tehdit değil, çaresiz b