Yasak İmza

Ofisteki herkes ayağa kalktığında Merve yerinden kıpırdamadı. Sekiz yıldır bu şirkette çalışıyordu. Kim gelip giderse gitsin, işini en iyi yapanlardan biri olmuştu. Yeni CEO’nun gelişi onu etkilemiyordu. En azından öyle sanıyordu. Asansör kapıları açıldı. Önce siyah takım elbiseli iki adam çıktı. Sonra o göründü. Ares Karahan. Ofiste bir anda sessizlik oluştu. Merve istemsizce gözlerini ona çevirdi. Fotoğraflardan daha genç görünüyordu. Ama bakışları… insanın içini rahatsız edecek kadar sertti. Siyah takım elbisesinin içinde kusursuz görünüyordu. Kendinden emin yürüyüşü, herkesin nefesini tutmasına neden olmuştu. Yan masadaki Ece heyecanla fısıldadı. “Allahım… Adam mafya lideri gibi.” Merve gözlerini devirdi. “Abartıyorsun.” Tam o sırada Ares’in gözleri kalabalığın arasında ona kilitlendi. Merve’nin kalbi bir anlığına duracak gibi oldu. Adam birkaç saniye boyunca gözlerini ondan ayırmadı. Sonra dudaklarının kenarında hafif bir gülümseme oluştu. Ve yürümeye devam etti. Merve kaşlarını çattı. “Bu da neydi şimdi?”

Bir saat sonra telefonu çaldı. “Sayın Merve Yalın, Sayın Karahan sizi makam odasına bekliyor.” Ofisteki herkes aynı anda ona baktı. Ece hemen sandalyesini yaklaştırdı. “Daha ilk günden seni niye çağırıyor?” Merve omuz silkti ama içinde garip bir huzursuzluk oluşmuştu. Asansöre binip en üst kata çıktığında nefesi yavaşladı. CEO katı diğer katlardan tamamen farklıydı. Sessiz. Soğuk. Ve fazla lüks. Koridorun sonunda duran siyah kapıya yaklaştı. Kapıyı çaldı. “Gir.” Tok sesi kapının ardından bile baskı yaratıyordu. Merve içeri girdiğinde önce dev camları fark etti. Ardından ağır erkek parfümünü… Ares camın önünde durmuş, İstanbul manzarasını izliyordu. Arkasını dönmeden konuştu. “Sekiz yıldır buradasın.” Merve kısa cevap verdi. “Evet.” “Hiç terfi istemedin.” Bu detay onu şaşırtmıştı. “Dosyamı incelemişsiniz.” Ares yavaşça döndü. “İnsanları dosyalarından tanımam.” Bakışları doğrudan gözlerine saplandı. “Ben insanları baskı altındayken tanırım.” Merve rahatsız olsa da belli etmedi. “Benimle neden görüşmek istediniz?” Ares masasına yürüdü. Siyah bir dosya alıp önüne bıraktı. “İmzala.” Merve dosyayı açtı. İlk birkaç satırı okurken yüzü değişti. Bu normal bir iş sözleşmesi değildi. “Bu ne?” “Yeni pozisyonun.” Merve kaşlarını çattı. “CEO’ya özel asistanlık mı?” “Bugünden itibaren bana bağlı çalışacaksın.” “Ben operasyon müdürüyüm.” “Artık değilsin.” Merve dosyayı kapattı. “Ben bunu kabul etmiyorum.” Odadaki hava bir anda gerildi. Ares ağır adımlarla ona yaklaştı. Merve geri çekilmedi. Adam tam önünde durduğunda nefesi istemsizce yavaşladı. Bu kadar yakından daha ürkütücü görünüyordu. Ares hafifçe eğildi. “İmzalamazsan yarın burada çalışmıyor olursun.” Merve gözlerini kısmıştı. “Bu bir tehdit mi?” Ares’in dudaklarında karanlık bir gülümseme oluştu. “Hayır.” Bakışları yavaşça onun dudaklarına kaydı. “Bu sadece başlangıç.”