Bölüm 22 / 24
Zamanın Durduğu Ev
"Yazlık," dedi Halit telefonda. Sesi, kelimeyi ağzından çıkarmak için yirmi beş yıl beklemiş gibiydi. "M, Müzeyyen'in odasıdır. Yazlıktaki odası. Yusuf'tan sonra bir daha gitmedik; ben kilitledim, anahtarları denize atmak istedim, atamadım. Karımın bir odası vardı orada; çeyiz sandığı, yazı masası... Kendi anahtarını hep ayrı taşırdı." Bir sustu. "Demek kutunun içindeymiş. Demek en sonunda gidilsin istemiş."
"Siz de gelin," dedim.
"Hayır, kızım." İlk kez bana "kızım" diyord
