Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü bazen sevdiğin insanı yanında tutmak değil, gitmesine izin vermek gerekir.

Kuzey: Ben döneceğim.

Lina: Dön Kuzey.

Kuzey: Döneceğim.

Lina: Ve döndüğünde…

Kuzey: Seni ilk ben bulacağım.

Lina: Hayır.

Kuzey: Ne?

Lina: Beni bulduğunda, hâlâ aynı yerde duruyor olacağımı sanma.

Kuzey: Nerede olursan ol, seni bulurum.

Lina: O zaman gerçekten dön.

Kuzey: Döneceğim.

Lina: Bunu söylemek kolay.

Kuzey: Biliyorum.

Lina: Ya döndüğünde hiçbir şey eskisi gibi olmazsa?

Kuzey: Olmak zorunda değil.

Lina: Ne demek bu?

Kuzey: Belki eskisinden farklı olur.

Lina: Farklı olması beni korkutuyor.

Kuzey: Beni de.

Lina: Sen gerçekten gitmekten korkmuyor musun?

Kuzey: Korkuyorum.

Lina: Hiç belli etmiyorsun.

Kuzey: Çünkü korktuğumu belli edersem senin de daha çok korkacağını biliyorum.

Lina: Ben zaten korkuyorum Kuzey.

Kuzey: Biliyorum.

Lina: O zaman neden hâlâ vazgeçmiyorsun?

Kuzey: Çünkü asker olmak istemem, seni sevmediğim anlamına gelmiyor.

Lina: Biliyorum.

Kuzey: Ama sen bazen ikisini aynı şeymiş gibi görüyorsun.

Lina: Çünkü seni kaybetmekten korkuyorum.

Kuzey: Ben de seni kaybetmekten korkuyorum.

Lina: O zaman vazgeç.

Kuzey: Neden?

Lina: Benden vazgeçmek istemiyorsan, gitmekten vazgeç.

Kuzey: Bunu yapamam.

Lina: İşte.

Kuzey: Ama senden de vazgeçemem.

Lina: İkisini birden nasıl yapacaksın?

Kuzey: Deneyeceğim.

Lina: Ya olmazsa?

Kuzey: O zaman ikimiz de bunun için çabalamış oluruz.

Lina: Ben seni beklemek istemiyorum.

Kuzey: Bekleme.

Lina: Ama seni kaybetmek de istemiyorum.

Kuzey: Kaybetmek zorunda değilsin.

Lina: Bunu garanti edemezsin.

Kuzey: Edemem.

Lina: İşte bundan korkuyorum.

Kuzey: Ben de bundan korkuyorum.

Lina: Peki ne yapacağız?

Kuzey: Birbirimize dürüst olacağız.

Lina: Başka?

Kuzey: Özlediğimizde söyleyeceğiz.

Lina: Başka?

Kuzey: Kızdığımızda susup gitmeyeceğiz.

Lina: Başka?

Kuzey: Birbirimizi hayatımızdan çıkarmayacağız.

Lina: Ya zamanla uzaklaşırsak?

Kuzey: O zaman birbirimize yeniden yaklaşacağız.

Lina: Sen gerçekten böyle kolay olduğunu mu düşünüyorsun?

Kuzey: Hayır.

Lina: O zaman?

Kuzey: Sadece denemeye değer olduğunu düşünüyorum.

Lina: Ben de.

Kuzey: O zaman ayrılmayalım.

Lina: Ayrılmayalım.

Kuzey: Ama bana “bekle” deme.

Lina: Demeyeceğim.

Kuzey: Sen de hayatını yaşamaya devam et.

Lina: Sen de.

Kuzey: Bir gün beni unutursan?

Lina: Unutmak istemiyorum.

Kuzey: Ama ya unutursan?

Lina: O zaman sana yalan söylemem.

Kuzey: Ben de.

Lina: Biliyor musun?

Kuzey: Ne?

Lina: Şu an ilk defa gitmeni kabullenmeye başladım.

Kuzey: Gerçekten mi?

Lina: Evet.

Kuzey: Nasıl?

Lina: Çünkü artık bunu benden vazgeçmen olarak görmüyorum.

Kuzey: Peki nasıl görüyorsun?

Lina: Hayalinin peşinden gitmen olarak.

Kuzey: Ve sen?

Lina: Ben de kendi hayatımı yaşayacağım.

Kuzey: Ama?

Lina: Ama seni sevmeye devam edersem bunu da senden saklamayacağım.

Kuzey: Lina…

Lina: Ne?

Kuzey: Seni çok seviyorum.

Lina: Ben de seni.

Kuzey: O zaman gitmeden önce senden bir şey isteyebilir miyim?

Lina: Ne?

Kuzey: Bana kızgın kalma.

Lina: Söz veremem.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü giderken sana kızacağım.

Kuzey: Tamam.

Lina: Özlediğimde sana kızacağım.

Kuzey: Tamam.

Lina: Aramadığında yine kızacağım.

Kuzey: Arayacağım.

Lina: Arasan bile bazen kızacağım.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü sesini duyunca daha çok özleyeceğim.

Kuzey: O zaman her gün ararım.

Lina: Her gün arama.

Kuzey: Neden?

Lina: Alışırım.

Kuzey: Zaten alışmışsın.

Lina: Sana alışmak başka.

Kuzey: Nasıl başka?

Lina: Üç yıldır hayatımın her yerindesin.

Kuzey: Bundan sonra da olacağım.

Lina: Ol.

Kuzey: Olacağım.

Lina: Ama bir şey daha var.

Kuzey: Söyle.

Lina: Döndüğünde beni eskisi gibi bulacağını düşünme.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü ben de değişeceğim.

Kuzey: Ben de değişeceğim.

Lina: Korkmuyor musun?

Kuzey: Korkuyorum.

Lina: Ya birbirimizi yeniden sevemezsek?

Kuzey: Ben seni yeniden sevmekten korkmuyorum.

Lina: Neden?

Kuzey: Çünkü seni ilk kez sevmek gibi olacak.

Lina: Saçmalıyorsun.

Kuzey: Ama gülümsedin.

Lina: Görmüyorsun ki.

Kuzey: Sesinden belli.

Lina: Seni özleyeceğim.

Kuzey: Ben de seni.

Lina: Çok.

Kuzey: Çok.

Lina: Gitmek zorunda olduğun gün geldiğinde beni arama.

Kuzey: Neden?

Lina: Çünkü sesini duyarsam gitmene izin veremem.

Kuzey: O zaman ne yapacağım?

Lina: Mesaj at.

Kuzey: Ne yazayım?

Lina: “Gidiyorum.”

Kuzey: Sadece bu mu?

Lina: Hayır.

Kuzey: Ne yazayım?

Lina: “Geri döneceğim.”

Kuzey: Peki sen ne yazacaksın?

Lina: “Seni beklemiyorum.”

Kuzey: Ne?

Lina: Çünkü beklemeyeceğim.

Kuzey: O zaman?

Lina: Seni beklemek yerine seni seveceğim.

Kuzey: Lina…

Lina: Ne?

Kuzey: Bazen gerçekten ne diyeceğimi bilmiyorum.

Lina: İlk defa.

Kuzey: Çok konuşuyorsun.

Lina: Sen de ilk defa susuyorsun.

Kuzey: Çünkü korkuyorum.

Lina: Neyden?

Kuzey: Sabah olduğunda senden ayrılmaktan.

Lina: Biz ayrılmıyoruz.

Kuzey: Biliyorum.

Lina: Sadece bir süre uzak kalıyoruz.

Kuzey: Evet.

Lina: Sonra?

Kuzey: Sonra geri döneceğim.

Lina: Ve ben?

Kuzey: Sen ne yapacaksın?

Lina: Seni görünce ilk önce sana kızacağım.

Kuzey: Sonra?

Lina: Sonra sarılacağım.

Kuzey: Söz mü?

Lina: Söz değil.

Kuzey: Yine mi söz verme diyorsun?

Lina: Evet.

Kuzey: O zaman?

Lina: Dön de gör.

Kuzey: Döneceğim.

Lina: İyi geceler Kuzey.

Kuzey: İyi geceler Lina.

Lina: Kuzey?

Kuzey: Efendim?

Lina: Vazgeçme.

Kuzey: Senden mi?

Lina: Hayalinden.

Kuzey: Vazgeçmem.

Lina: Benden de.

Kuzey: Senden hiç.